GELUID
Want wat kan het ook anders zijn.
Wat kan het geluid van stilte overschreeuwd worden door leegte.
Door teveel van te weinig en te weinig van genoeg.
Als geluid van vrede klinkt
als een schip dat zinkt
als een huis, een huizenblok, een hele wijk instort,
als een stad die platgeslagen wordt
als de schreeuw van een jongen die zijn moeder zoekt
haar rokken vindt, besmeurd met bloed
dan is het geluid van vrede misschien meer het geluid van oorlog.
Als wapens worden gemeden aan de ene kant
en wapens worden gesmeed aan de andere
en dat beide kanten op gebeurt, in naam van de vrede,
dan is – in vredesnaam! – het geluid van vrede
misschien meer het geluid van oorlog.
Als vluchtelingen met hun blote voeten zoeken
naar een nieuwe plek,
of een oude, het maakt niet uit welke
als het maar een plek is waar we veilig zijn!
Als die vluchtelingen met hun blote voeten op hun blote knieën smeken
om een plaats om te slapen en te praten en tezamen
in veiligheid te zijn,
zullen wij dan delen, bij gebrek aan beter
zullen wij dan delen, bij gebrek aan vrede.
INE DUIJNKERKE (1988)
bekroonde inzending PAX Poëziefestival 2024